*وقتی که بچه بودم....

نشسته ام پشت میز معلم. روی صندلی سیاهی که روزی نرم و سالم بوده. هنوز معلم نیامده. کلاس پنجم ابتدایی هستم. بچه ها با مانتوهای توسی رنگ پشت نیمکت ها نشسته اند. من مبصر کلاس شده ام. همه آرام نشسته اند. چند نفر ته کلاس حرف می زنند. اما صداشان از کلاس خارج نمی شود. یک دفتر یادداشت جلویم است. با یک خط از وسط به دو بخش تقسیم شده. خوب ها – بد ها. باید لیستی از خوب ها و بدها برای ناظم درست کنم. خیره شدم به کاغذ. نگاه می کنم به تک تک بچه ها. هیچ کس آرام ننشسته به جز چند نفر. مانده ام چه کسی را در کدام گروه قرار دهم. کی خوب است؟کی بد است؟ آن هایی که هم خوبند هم بد، چه؟ اغلب کاغذ خوب ها و بد ها خالی می ماند. امروز اما چه راحت خوب و بد می کنم! چه راحت می توانم لیست را پر کنم از خوب و بد. من یاد گرفته ام. بلد نبودم. یا خوب یا بد. حد میانی نیست. به من یاد داده شد. وقتی که بچه بودم....

                                      خوب ها          -                 بدها

                                        .....                                 ....