* همه ی ما کار کردن رو دوست داریم و اغلب هدف مون تو زندگی اینه که یه شغل خوبی برای خودمون دست و پا کنیم. شاید نتونیم خودمون رو بدون کار تصور کنیم و نتونیم فکرکنیم که ما هم یکی از بیکارهای جامعه باشیم. البته باید بین داشتن یه شغل و داشتن کار فرق بذاریم. همه افراد بیکار(بی شغل) بالاخره کاری برای انجام دادن دارند. حالا ممکنه با اون کار پول در نیارن. از این بحث ها بگذریم. داشتم به آینده جهان فکرمی کردم. خیلی جالبه اگر چند لحظه به این موضوع فکر کنیم. با پیشرفت تکنولوژی و سرعت زیادی که هر چه سریع تر داره اون رو پیش می بره، می شه روزی رو تصور کرد که روبوت ها به جای ما آدم ها کار کنن. اون وقت تکلیف آدم ها چی می شه؟!با اتفاقاتی که این روزها تو کشورهای صنعتی داره میفته به نظر می رسه یه همچین حرفی خیلی هم غیر معقول نباشه. اون روز دیگه مفاهیمی مثل از خود بیگانگی و .... از بین میره. آدم ها یک عالمه وقت دارن برای زندگی کردن- به جای هر روز صبح سر کار رفتن و شب، خسته برگشتن- آدم ها یک عالمه وقت دارن برای با هم بودن، برای لذت بردن.و البته اون روز همه ثروت مند اند و به پول نیازی نیست. شاید این حرف، امروز خیال خامی باشه اما همه چیز شدنیه. تازه به دنبال این، اتفاق های عجیب و غریب دیگه ای هم میفته که باورنکردنی تره. مثل آدم های نابود نشدنی. اما این هم مشکلات جدیدی رو به وجود میاره حتما. آدم ها در هر حالتی که باشن مشکل زائن.و بدتر از همه اینه که اون روز هم حتما آدم هایی هستند که می خوان برای ما تصمیم بگیرن. و چه حس بدی!
با این حرف ها یاد داستان س.گ.ل.ل هدایت افتادم .
+
نوشته شده در دوشنبه
1385/07/03ساعت 11 قبل از ظهر توسط وانهاده
|
